Osman Yağmurdereli'yi kaybettik
Onu sanatçı olarak tanımıştık. Sonra milletvekili oldu. Osman Yağmurdereli dün akşam hayata gözlerini yumdu.
İç Hastalıklar Uzmanı Dr. Keramettin Şar ve Yoğun Bakım uzmanı Erkan Kaya, hastane önünde bekleyen gazetecilere yaptıkları açıklamada, metastatik bağırsak kanseri olan ve 11 Temmuzdan beri safra yollarında enfeksiyon nedeniyle hastanede tedavi gören Yağmurdereli'nin, dün sabah 05.30 sıralarında solunum yetmezliği nedeniyle yoğun bakıma alındığını belirtti.
''Çoklu organ yetmezliğine giren ve yapay solunum desteği gören hastamızda 02.00 sıralarında kalp durması gelişti'' diyen Dr. Şar, yapılan tüm müdahalelere rağmen 02.25'te Yağmurdereli'yi kaybettiklerini kaydetti.
Şar, genel durumunda bir iyileşme gördükleri için kendilerinin izni ve Yağmurdereli'nin kendi isteğiyle çarşamba günü evine gittiğini, ancak durumu kötüleşince tekrar hastaneye döndüğünü anlattı.
Osman Yağmurdereli'nin vefatının duyulması üzerine, ailesi, yakınları ve sanatçı dostları hastaneye geldi.
Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Hayati Yazıcı da hastaneye gelerek, Yağmurdereli'nin yakınlarına baş sağlığı diledi.
Bakan Yazıcı, kısa bir süre hastanede kaldıktan sonra çıkışta gazetecilere yaptığı açıklamada, ''Hayat dolu bir arkadaşımızdı, sanat dünyası ve yeni atıldığı siyaset dünyasının acı bir kaybıdır. Allah gani gani rahmet eylesin. Yakınlarına baş sağlığı diliyorum. Hepimizin başı sağolsun, Türkiye'nin başı sağolsun'' diye konuştu.
YAĞMURDERELİ KİMDİR?
Osman Yağmurdereli, 6 Şubat 1953'te Trabzon'da doğdu.
Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik bölümü mezunu olan Yağmurdereli, bir süre öğretmenlik yaptıktan sonra yorumcu sanatçı olarak sanat çalışmalarına başladı.
Televizyon yapımcılığı da yapan sanatçı bir çok diziye de imza attı.
--Sinema Dışı--ÇARŞI BİTMİŞTİR.
“çArşı Feshedilmeye Karşı ! ” İmza Kampanyası
Çeşitli badirelerin, sayısız hüzünlerin ve nice sevinçlerin dışa vurumudur bu film.
Aslında bu film, bir hayatın yollara nasıl aktığının bir belgeselidir de...
Gönül isterdi ki şampiyonlukla kucaklaşılmış bir senede bacak bacak üstüne ataraktan "inanın çocuklar başardık" şarkılarını söyleyerekten ve de şöyle 32 dişimizle gülerekten bir fotoğraf karesinde olalım.
Lakin, çok sakin bir şekilde söyleyelim ki; Beşiktaş Camiası'nı o fotoğraf karesinde buluşturmak istemeyen güçler var.
Amatör ruh, profesyonel düşünce içinde hazırlanmış bu filmde belki birşeyler hissedeceksiniz.
Kıpır kıpır olan yanınıza kulak verin. Çünkü o yanınız size mutlu bir fotoğraf karesinin adresini söyleyecektir.
Beşiktaş'ı yaşamak, Çarşı'yı hissetmek, tutkunlarına bir peri masalı gibidir.
Dinleyenlerine bir zamk gibi yapışan bu aşk yaşayanlarına neler eylemektedir?
Hiç düşündünüz mü?
Devamlı sırtında kamburla dolaşan, ama negatif ama pozitif mutlaka eleştirilen, her daim içine çomak sokulan, dudak dudağa bile hayalken, göz göze sevişmelerine bile ferman çıkartılan bu coğrafyayı...
Hiç düşündünüz mü?
Bağırıyorken de, bağırmıyorken de her şekilde her dönemde para alıyorlar düye suçlanan, seviyesiz muhabbetlerin odak noktası bu haritanın ızdıraplarını hiç düşündünüz mü?
Ve siz "karşı" olmak ne demektir bilir misiniz?
Düşünün bakalım.
Tam 1,5 saatiniz var.
Mahallenin hep kötü çocuğuyduk.
Hep içimizden, gönlümüzden birşeyler katmaya çalıştık.
Ama yalnızca çalıştık.
Zaman denilen amansız girdapla hep dalga geçtik.
Zamanın tümünü Beşiktaş'la geçiren bu kitlenin ne yaptığını "zaman" bile anlayamazdı eminiz.
İyi, kötü, güzel, çirkin, farklı, ayrıcalıklı, hit ve hep bir numara birçok imzamız oldu.
Her şeyi Beşiktaş için yaptığımıza kalıbımızı basardık.
Hala da basarız.
Lakin bunları yaparken,
galiba
sanırım
zannediyorum
ve hissediyorum ki zarar veriyormuşuz.
Şanlı, şerefli camiamızı rahatsız etmeye başladığımızı hissettik sanki. Biz fazlaysak, biz birilerinin adamıysak, biz Beşiktaş'sız bir hayat yaşamaya başlamışsak ve biz zarar veriyorsak hemen gidebilirdik.
Herşey Beşiktaş için değil miydi?
Aslında herşey geçen sene "satılmış Çarşı" diye bağırıldığında başladı.
Yazık kere yazıktı. Tam bırakıyorduk ki...
24 Saat Beşiktaş'ı yaşarken Beşiktaşsızlık nasıl bir duyguydu ki?
Ve biz nereye gidiyorduk?
Dedik ki zamansız ayrılıkları sevmiyoruz, uygun zamanını bulalım öyle terkedelim diyarı.
Ama baktık ki; hakaret almış başını gidiyor ve dayanılmaz bir ızdırap var içimizde ve biz kimin hakaret ettiğini bile göremiyoruz, masket takmış bir sürü insan atıp tutuyor...
Sessizce ve kimsesizce ayrılmak geçti içimizden, hem bu limandan, hem bu can evimizden.
Bu kararı verirken kaburgamızın tam ortasına saplanan bir hain hançeri sizle paylaşmak istiyorum:
"Çarşı Beşiktaş'ın üstüne geçti"
İşte bu halüsülasyon ve sınırı belli olmayan dedikodulardan dolayı...
Beşiktaş neresiydi, Çarşı kimdi? Bu ne yaman çelişkiydi ki...
Şanlı Beşiktaş olmasa Çarşı olurmuydu ki?
Neyse...
İnşallah geriye bayrağı göklerde, şerefi yedi düvelde bir tribün bırakıyoruz. Dinlenmek ve yapılacakları görmek bizim de hakkımız sanırım.
Hakkımız geçtiyse size hakkınızı helal edin.
Biz bizimkileri sizlere helal ediyoruz.
ÇARŞI
Adına: Alen Markaryan
BU KONUŞMAYI İZLEMEK İÇİN TIKLAYINIZ
“çArşı Feshedilmeye Karşı ! ” İmza Kampanyası
Benim Yorumum:BÜYÜK BİR BEŞİKTAŞ TARAFTARI OLARAK İLK DEFA BEŞİKTAŞTAN BU KADAR NEFRET ETTİM BEŞİKTAŞI SEVEN VE BEŞİKTAŞI TÜM DÜNYAYA DUYURAN BU İÇİMİZDEKİ DELİ YÜREĞİ ŞEREFSİZCE KOPARAN BJK YÖNETİMİNİ KINIYORUM.ALÇAK ŞEREFSİZLER BU GÖZ YAŞLARIMIN ARASINDA BOĞULURSUNUZ İNŞALLAH